از جرقه خلاقیت تا امضای ماندگار؛ ماجرای «کوچینگ هنر» چیست؟

از جرقه خلاقیت تا امضای ماندگار؛ ماجرای «کوچینگ هنر» چیست؟
Rate this post

به گزارش خبرنگار مهر، کیومرث احمدی دانشیار دانشگاه و از مدرسان ارشد حوزه «کوچینگ» که چندی پیش پروژه «استاندارد ملی حرفه ای کوچینگ» در ایران را نیز تدوین کرده است در یادداشتی اختصاصی که در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده‌است از مزایای ترویج و توسعه «کوچینگ هنر» گفت.

در یادداشت کیومرث احمدی آمده است:

هنر، صحنه تجلی نبوغ، شهود و اثر انگشت منحصربه‌فرد آفرینشگران است؛ از هارمونی یک ارکستر موسیقی و روایتگری پرده نقره‌ای سینما تا پویایی صحنه تئاتر و جریان‌سازی رسانه‌ای.

اما تبدیل جرقه‌های نامکرر خلاقیت به شاهکارهایی ماندگار، فراتر از الهام فردی، نیازمند «بستری امن، فرایندی حرفه‌ای و هدایتی نظام‌مند» است. در این اکوسیستم حساس، «کوچینگ هنر» نه مداخله‌ای در سبک و زیبایی‌شناسی بلکه یک کاتالیزور عمیق برای شکوفایی پتانسیل‌های پنهان است.

هدف نهایی کوچینگ هنر، حفاظت از فردیت و اثر انگشت هنری هر آفرینشگر در هیاهوی استانداردسازی‌های صنعتی است تا نبوغ غریزی، به بلوغی پایدار و درخششی بی‌همتا در عرصه تولیدات فاخر بدل شود؛ سفری تحول‌آفرین از الهام اولیه تا خلق امضایی ماندگار در تاریخ هنر.

کوچینگ با ایجاد یک فضای امن روانی و بهره‌گیری از فنون خاص خودش، به هنرمند و کارمند هنرمند کمک می‌کند تا از تله‌های ذهنی و باورهای محدودکننده عبور کرده و جریان ناب نبوغ و خلاقیتش را پایدار سازد.

کوچینگ یا مربیگری هنر ظریف کنار ایستادن جهت فراهم‌آوری فرصت خودآگاهی، خودتوانمندی و خودمسئولیتی است تا فرد بتواند به سمت بهترین نسخه و ورژن خودش در هر نقشی که هست حرکت کند. اینجاست که کوچینگ هنر با اتکا به استاندارد ملی ۱۰۰۰ کوچینگ سازمانی، پیوندی شکوهمند میان آزادی آفرینش و انضباط تعالی پدید می‌آورد.

استاندارد ۱۰۰۰ کوچینگ سازمانی یک استاندارد ملی به شماره ۲۳۹۴۷ است که در مرداد ۱۴۰۵ در سامانه ملی سازمان ملی استاندارد تایید و جهت به کارگیری در اختیار تمام شرکت‌ها و سازمان‌ها قرار داده شده است.

این مسیر با تدوین چارچوب های دقیق شایستگی، سنجه‌های ارزیابی سطح بلوغ نظام کوچینگ و تعریف پروتکل‌های حرفه‌ای بهبود، به پروژه‌ها و سازمان‌های هنری و رسانه‌ای این امکان را می‌دهد که بدون خدشه‌دار شدن اصالت و فردیت هنرمند، از آسیب‌هایی نظیر سوءعملکرد، مسئولیت‌گریزی‌ها، فرسودگی، تعارضات تیمی و انسداد خلاقیت عبور کنند.

این استاندارد، تضمین می‌کند که فرایند کوچینگ در محیط‌های کاری هنری نه یک مداخله سلیقه‌ای، بلکه یک اهرم تحول‌آفرین و مبتنی بر شواهد است که پیوند میان کارگردان و بازیگر، رهبر ارکستر و نوازندگان و مدیران رسانه و تیم‌های ایده‌پرداز را به اوج هم‌افزایی می‌رساند.

با استقرار فرایندهای منطبق بر استاندارد ۱۰۰۰، کوچینگ هنر بستری پایدار می‌سازد تا نبوغ غریزی به بلوغ سازمانی و همچنین اصالت فردی به برندی ماندگار در زیست‌بوم هنر و رسانه بدل شود.

شایان ذکر است کوچینگ یک همکاری و مشارکت بین کوچ و مراجعه کننده است که در طی آن، کوچ با ایجاد فضای امن در جلسه کمک می‌کند که مراجع با استفاده از تفکر عمیق و خلاقیت خود، توانایی‌های شخصی و حرفه‌ای خود را شناسایی کرده و افزایش می‌دهد. در جلسه کوچینگ تمایلات و توانایی های شخص تبدیل به اقدامات برای حل مسئله می شود.

Rate this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *