فرض کنید یک شرکت با ۵۰ کارمند تصمیم گرفته زیرساخت IT خود را توسعه دهد. مدیر سازمان برای خرید سرور به این نتیجه میرسد که «احتمالا دو یا سه سرور کافی است» اما آیا واقعا تعداد کارکنان بهتنهایی میتواند تعداد سرور مورد نیاز سازمان را مشخص کند؟ پاسخ اغلب منفی است. ممکن است یک سازمان کوچک به دلیل استفاده از پایگاه دادههای سنگین، نرمافزارهای سازمانی یا نیاز به سرویسهای امنیتی متعدد، به زیرساخت قدرتمندتری از یک شرکت بزرگتر نیاز داشته باشد.
از طرف دیگر، انتخاب تعداد و ظرفیت نامناسب سرورها میتواند هزینههای اضافی، کاهش کارایی و حتی اختلال در سرویسهای حیاتی را به دنبال داشته باشد. در ادامه همراه ما باشید تا ببینم که چه عواملی تعداد سرور مورد نیاز سازمان را تعیین میکنند و سازمان های مختلف در هر حالت باید چند سرور تهیه کنند؟
آیا تعداد کارکنان، تعداد سرور مورد نیاز سازمان را مشخص میکند؟
تعداد کارکنان یکی از معیارهای مهم در برآورد اولیه زیرساخت است، اما بهتنهایی معیار مناسبی برای تعیین تعداد سرور نیست. دلیل اصلی این است که همه کاربران بار یکسانی روی زیرساخت ایجاد نمیکنند و نوع فعالیت سازمان تأثیر بسیار بیشتری بر منابع مورد نیاز دارد.
برای مثال، یک شرکت خدماتی با ۱۰۰ کارمند که عمده فعالیت آن با سرویسهای ابری و نرمافزارهای سبک انجام میشود، ممکن است به سرورهای کمتری نسبت به یک شرکت مهندسی با ۳۰ کارمند نیاز داشته باشد که همزمان از نرمافزارهای پردازشی، پایگاه داده، سرور فایل و سیستمهای مجازیسازی استفاده میکند. در واقع، هنگام تعیین تعداد سرورها باید علاوه بر تعداد کاربران، مواردی مانند نوع سرویسها، میزان پردازنده و حافظه مورد نیاز، حجم داده، تعداد درخواستهای همزمان، اهمیت سرویسها و سطح دسترسپذیری مورد انتظار را نیز در نظر گرفت.
چه عواملی تعداد سرور مورد نیاز سازمان را تعیین میکنند؟
برای تعیین تعداد مناسب سرورها باید زیرساخت سازمان را از چند زاویه بررسی کرد. هدف این نیست که بیشترین تعداد سرور ممکن خریداری شود بلکه باید تعداد و ظرفیت سرورها بهگونهای انتخاب شود که بتوانند نیازهای فعلی سازمان را با عملکرد مناسب، قابلیت اطمینان کافی و امکان توسعه در آینده پوشش دهند. مهمترین عوامل موثر در تعداد سرور مورد نیاز سازمان عبارتاند از:
تعداد کاربران و نوع فعالیت سازمان
تعداد کاربران، میزان استفاده از منابع و نوع فعالیت آنها بر بار کاری سرورها تاثیر مستقیم دارد. برای مثال، کاربرانی که از ایمیل و نرمافزارهای اداری استفاده میکنند، بار بسیار متفاوتی نسبت به کاربرانی دارند که با پایگاه داده، نرمافزارهای مهندسی یا سیستمهای پردازشی سنگین کار میکنند.
تعداد و نوع سرویسهای مورد نیاز
شما باید مشخص کنید که سازمان به چه سرویسهایی نیاز دارد برای مثال Active Directory، DNS، DHCP، فایلسرور، پایگاه داده، نرمافزارهای سازمانی، سرویسهای وب، ایمیل یا مجازیسازی. هرچه تعداد و حساسیت سرویسها بیشتر باشد، ممکن است به سرورهای بیشتری برای تفکیک سرویسها، افزایش کارایی یا ایجاد افزونگی نیاز باشد.
میزان پردازش و حجم داده
نوع و حجم workload مشخص میکند سرورها به چه میزان CPU، RAM، فضای ذخیرهسازی و I/O نیاز دارند. سازمانهایی که با دادههای حجیم، پایگاههای داده بزرگ یا پردازشهای سنگین سروکار دارند، ممکن است به سرورهای قدرتمندتر یا چند سرور مجزا نیاز داشته باشند.
نیاز به دسترسپذیری و افزونگی
اگر از کار افتادن یک سرور باعث توقف فعالیتهای حیاتی سازمان شود، استفاده از یک سرور تنها ریسک بالایی ایجاد میکند. در چنین شرایطی میتوان با استفاده از سرورهای اضافی، کلاستر، Failover و سایر روشهای افزونگی احتمال قطعی سرویس را کاهش داد. بنابراین گاهی تعداد سرور مورد نیاز سازمان نه بر اساس ظرفیت مورد نیاز، بلکه بر اساس سطح دسترسپذیری مورد انتظار تعیین میشود.
رشد آینده سازمان
هنگام خرید سرور نباید فقط نیازهای امروز را در نظر گرفت. افزایش تعداد کاربران، رشد حجم داده، اضافه شدن سرویسهای جدید و توسعه شعب یا واحدهای سازمان میتواند نیازهای زیرساختی را در آینده افزایش دهد. بنابراین بهتر است ظرفیت زیرساخت با در نظر گرفتن رشد پیشبینیشده سازمان انتخاب شود تا در مدت کوتاهی نیاز به تعویض یا توسعه اساسی سرورها ایجاد نشود. برای مثال سرور dl380 g12 یکی از جدیدترین سرورهای روز دنیاست و اگر سازمان درحال رشدی دارید، این سرور با توجه به ظرفیت پردازنده، حافظه و فضای ذخیرهسازی و امکاناتی که دارد برای یک سازمان در حال رشد مناسب است.
سازمانهای کوچک اغلب به چند سرور نیاز دارند؟
برای سازمانهای کوچک نمیتوان یک عدد ثابت بهعنوان تعداد سرور تعیین کرد زیرا نوع سرویسها و میزان استفاده از منابع اهمیت بیشتری از تعداد کارکنان دارد. با این حال، بسیاری از سازمانهای کوچک با یک سرور فیزیکی قدرتمند میتوانند چند سرویس اصلی مانند فایلسرور، Active Directory، DNS و برخی نرمافزارهای سازمانی را با استفاده از مجازیسازی اجرا کنند.
سازمانهای متوسط و بزرگ به چند سرور نیاز دارند؟
در سازمانهای متوسط و بزرگ، تعداد سرویسها، کاربران، حجم داده و الزامات دسترسپذیری به اندازهای است که استفاده از چند سرور یا یک زیرساخت مجازیسازیشده ضروری میشود. ممکن است یک سازمان متوسط با چند سرور فیزیکی و تعداد بیشتری ماشین مجازی، سرویسهای مختلف خود را اجرا کند در حالی که سازمانهای بزرگتر ممکن است به کلاسترهای مجازیسازی، سرورهای متعدد، سرورهای اختصاصی برای پایگاه داده و ذخیرهسازی و زیرساختهای افزونه نیاز داشته باشند.
مجازیسازی چگونه تعداد سرورهای مورد نیاز را کاهش میدهد؟
مجازیسازی با اجرای چند ماشین مجازی (VM) روی یک سرور فیزیکی، امکان استفاده مشترک از منابع سختافزاری را فراهم میکند. برای مثال، به جای خرید سه سرور فیزیکی مجزا برای اجرای فایلسرور، سرور برنامه و سرور پایگاه داده، میتوانید هر سه سرویس را بهصورت ماشینهای مجازی روی یک یا چند سرور قدرتمند اجرا کنید.
چه زمانی به بیش از یک سرور نیاز داریم؟
استفاده از بیش از یک سرور زمانی منطقی است که ظرفیت یک سرور پاسخگوی بار کاری سازمان نباشد یا خرابی آن ریسک قابلقبولی برای کسبوکار ایجاد کند. برای مثال، اگر سازمان سرویسهای متعدد و سنگینی داشته باشد، تفکیک بار کاری بین چند سرور میتواند عملکرد و پایداری را بهبود دهد.
چطور تعداد سرور مناسب سازمان را محاسبه کنیم؟
برای محاسبه تعداد سرور مناسب، ابتدا باید سرویسها و Workloadهای سازمان مشخص شوند و سپس منابع مورد نیاز هر کدام مانند CPU، RAM، فضای ذخیرهسازی و I/O برآورد شود. پس از آن، میزان مصرف همزمان کاربران و رشد احتمالی منابع در آینده را باید در محاسبات لحاظ کنید.
در مرحله بعد میتوانید مشخص کنید که این سرویسها روی چند سرور فیزیکی یا ماشین مجازی قرار بگیرند. اگر دسترسپذیری بالا مورد نیاز باشد، باید ظرفیت افزونه و سرورهای پشتیبان نیز به تعداد محاسبهشده اضافه شود. سپس با توجه به ظرفیت هر سرور، مشخص میشود چند سرور فیزیکی برای تأمین این نیاز لازم است.
آنچه درباره تعداد سرور مورد نیاز سازمان گفتیم
تعداد سرور مورد نیاز سازمان عدد ثابتی نیست و نمیتوان آن را بر اساس تعداد کارکنان تعیین کرد. نوع فعالیت سازمان، تعداد کاربران، سرویسهای مورد استفاده، میزان پردازش، حجم داده، نیاز به دسترسپذیری و همچنین رشد آینده، همگی در تعیین اندازه مناسب زیرساخت نقش دارند.
سازمانهای کوچک ممکن است با یک سرور قدرتمند و مجازیسازی بسیاری از نیازهای خود را پوشش دهند، در حالیکه سازمانهای متوسط و بزرگ به چند سرور، کلاسترهای مجازیسازی یا سرورهای اختصاصی برای Workloadهای مختلف نیاز دارند. در نهایت، بهترین روش این است که ابتدا نیازهای واقعی سازمان و منابع مورد نیاز هر سرویس محاسبه شود، سپس ظرفیت رشد آینده و الزامات افزونگی در نظر گرفته شود و در نهایت تعداد و مشخصات سرورها انتخاب شود. به این ترتیب، سازمان میتواند بدون خرید سختافزار اضافی یا مواجه شدن با کمبود منابع در آینده، زیرساختی متناسب با نیاز واقعی خود ایجاد کند.
مثال ۳۰ کارمند مهندسی در برابر ۱۰۰ کارمند خدماتی خیلی خوب نشان میده چرا «تعداد نفرات» بهتنهایی برای خرید سرور جواب نمیده. بار واقعی هر کاربر مهمتر از تعداد حسابهای سازمانه.