نقد و بررسی بازی Ace Combat 8: Wings of Theve

Ace Combat 8: Wings of Theve یک بازی اکشن هوانوردی آرکید است که دقیقا راه نسخه‌های قبلی را ادامه می‌دهد و به دنبال ساختارشکنی نیست. در همین ابتدای مطلب باید خیالتان را راحت کنم؛ اگر علاقه‌ای به بازی‌های قبلی این مجموعه ندارید، این بار هم قرار نیست مجذوب آن شوید. اما اگر از طرفداران این سری بوده‌اید، شماره هشتم حتما شما را راضی خواهد کرد.

در این بازی، طبق معمول دنیایی مدرن را مشاهده می‌کنیم که بسیار شبیه به جهان امروز ماست، اما با تفاوت‌هایی مهم. در این کره خاکی، قاره‌ها، ملل و اقیانوس‌هایی اقتباسی داریم که جایگزین ورژن واقعی هستند. اینجا جمهوری Sotoa به فدراسیون Usea مرکزی (FCU) هجوم برده است. روایت قصه از جایی شروع می‌شود که FCU کاملا ازهم پاشیده و به کشورهای مستقل تجزیه شده است. نیروهای نظامی متلاشی شده‌اند و قهرمان بازی وسط دریا گیر افتاده. قصه با وجود تلاش مشهود توسعه‌دهنده‌اش، اصلا نقطه قوت آن نیست. دلیلش هم لزوما ضعیف بودن داستان اصلی نبوده و بیشتر به نحوه روایت مربوط می‌شود.بازی از مخاطب توقع دارد از قبل با دنیای Ace Combat آشنایی داشته باشد. ازاین‌رو اگر کسی برای با نسخه هشتم شروع کند، در ابتدا حسابی سردرگم خواهد شد. داستان ناگهان شما را به نبردی از پیش شکست خورده می‌فرستد، بدون این که توضیحات کافی از دنیای پیرامون ارائه دهد. وارد شدن به موضوع اصلی داستان و فهمیدن اینکه ماجرا از چه قرار است هم مدت قابل توجه‌ای می‌کشد. شاید هم سازنده به دیدن مینی‌سریال اینترنتی این بازی که چندی پیش منتشر شد، دل بسته است.البته آن‌ها تلاش کرده‌اند نسبت به نسخه‌های قبلی Ace Combat داستان مفصل‌تری تعریف کنند. اما این شیوه از روایت مزاحم گیم‌پلی است. کات‌سین‌های طولانی، جلسات توجیهی متعدد و گفت‌وگوهای پرتعداد موجب می‌شوند گیم‌پلی با وقفه‌های طولانی همراه باشد. از سویی دیگر، مکالمات رادیویی حین بازی سرسام‌آور هستند و اصلا قطع نمی‌شوند. یعنی زمانی که می‌خواهید از موسیقی که پخش می‌شود لذت ببرید یا خود را غرق در هیجان بازی کنید، شخصیت‌های دوست و دشمن بی‌امان مشغول وراجی هستند. در میانه درگیری و دود و آتش، نه به درستی می‌توان از حرف‌هایشان سر در آورد و نه کاملا بر خود وظیفه‌‎ درحال انجام یا موسیقی تمرکز کرد.با این وضعیت، داستان در نهایت نمی‌تواند جدی گرفته شود. به‌خصوص که منطق در آن عنصری گم شده است. مثلا قهرمان بازی با روح خلبانی کشته شده هم‌صحبت شده، فردی دیگر حس ششم دارد، شخص بااهمیت دیگری که دیدیم کشته شده ناگهان در لحظه‌ای حساس به ماموریت برمی‌گردد و انتخاب‌هایی که در طول بازی انجام می‌دهید تاثیر مهمی روی داستان ندارند. البته قصه لحظات دلنشینی هم در خود دارد، اما به طور کلی چنگی به دل نمی‌زند.بازی از نظر بصری بسیار خوب است اما می‌توان کاستی‌هایی هم در آن دید. مناطق وسیع شهری، آسمان‌های بی‌کران، درخشش خورشید، پف ابرها، در کنار جزئیات نفس‌گیر هواپیماها، همگی صحنه‌های خیره‌کننده‌ای را خلق می‌کنند، اما اگر از نزدیک به این موارد نگاه کنید، کمبودها خودنمایی می‌کنند.مثلا برخی بافت‌های خاک و چمن سطح زمین کهنه و یک نسل قدیمی‌تر هستند. در مورد مدل‌سازی شخصیت‌‎ها نیز دقتی بالا مشهود است، اما سبک طراحی شخصیت‌های دسته پروازی شما بیش‌تر شبیه انیمه‌ها است تا نظامی‌های واقعی. نکته فنی اینکه بازی روی کنسول پلی استیشن 5 استاندارد دو حالت گرافیکی دارد که تجربه من در اولویت نرخ فریم، روان بود. اما در این تنظیم هم کات‌سین‌های همزمان و بخش نمایش هواپیماها به شکل سی فریم بر ثانیه اجرا می‌شوند.بخش بسیار دوست‌داشتنی و بی‌نقص بازی موسیقی است. اگر جلوه‌های شلیک و انفجار، اخطارها و مکالمات بی‌پایان رادیویی و… اجازه دهند، موسیقی به خوبی لحظات مهم داستانی و هیجان مبارزه و نبرد را همراهی می‌کند. خوشبختانه یک منوی پخش موسیقی وجود دارد که با جلوه سه‌بعدی زیبا، قطعات را برایتان اجرا خواهد کرد.در مورد گیم‌پلی باید گفت که میزان جذابیت آن تماما به سلیقه مخاطب بستگی دارد. اگر تا به امروز این سری و عناوین مشابه شما را به خود جذب نکرده‌اند، دلیلی ندارد که فکر کنید این بار معجزه‌ای رخ داده است. بازی عملا همان چیزی است که در نسخه‌های پیشین بوده. Ace Combat 8 ساختار مرحله‌ای دارد که تعداد آن‌ها به سی عدد می‌رسد. در ابتدای هر مرحله باید برای خود و خدمه پرواز، تسلیحات و ارتقاهای مورد نظر را بر اساس شرایط مرحله برگزینید و ماموریت پروازی انجام دهید.خوشبختانه لازم نیست حتما تک‌تک افراد را مدیریت کنید، بازی حالت خودکار هم برای این کار دارد. هواپیماها را می‌توانید با امتیازی که از طریق تکمیل مراحل بهدست آورده‌اید، بهبود دهید. هواپیماها چهار دسته هستند. جنگنده‌ها برای نبردهای هوایی مناسب هستند. مهاجم‌ها برای ازبین‌بردن اهداف زمینی بهترند و هواپیماهای جنگ الکترونیک برای اختلال در عملکرد دشمن به کار می‌آیند. در نهایت، هواپیماهای چندمنظوره هم در هر موقعیتی کم‌وبیش کارتان را راه می‌اندازند. البته تمام جنگنده‌های بازی لزوما در عالم واقع وجود خارجی ندارند و برخی صرفا بر اساس تخیل سازنده‌ها طراحی شده‌اند.حین بازی روی درجات سختی پایین‌تر، انتخاب‌های شما چندان هم حیاتی نیستند و تاثیرگذار نخواهند بود. اما روی درجه سختی Expert، باید در خرید بهترین ارتقاها و گزینش مناسب آنها برای خود و همراهانتان حسابی دقت به خرج دهید. به‌طورکلی سازوکار بهبود عملکرد در بازی قابل‌قبول است، اما نوآوری یا خلاقیت خاصی هم در آن مشاهده نمی‌شود.با شروع ماموریت پروازی و آغاز هر مرحله، سناریوهای گیم‌پلی که با داستان توجیه می‌شوند در پیش‌رویتان قرار می‌گیرند. این سناریوها اغلب همان مواردی هستند که در نسخه‌های پیشین این سری هم بارها تکرار شده‌اند. پرواز در ارتفاع پایین برای فرار از رادار دشمن، ازبین‌بردن اهداف زمینی و هوایی، همپایی و حفظ جان نیروها، مبارزه با هواپیماهای تخیلی و غول‌پیکر، عبور از دره‌ها و محیط‌های دالان‌مانند و… که هیچ‌کدام جدید نیستند، اما هنوز جذابیت دارند. البته به‌ غیر از وظیفه محافظت از نیروهای خودی که کم‌وبیش در هر بازی‌ای اعصاب خرد کن است.فرق این اثر با عنوانی مثل Call of Duty این است که باوجود نداشتن چیز جدیدی برای نمایش، چون چند سال یک بار نسخه جدیدی دریافت می‌کند، دل مخاطب حتی برای همین ماموریت‌های تکراری هم تنگ می‌شود. همچنین خوب بازی ‌کردن هم خود از عواملی است که تجربه شما از گیم‌پلی را بهبود می‌بخشد. در اصل عاملی که موجب می‌شود حتی پس از انتهای بازی حتی دوباره مراحل را تجربه کنید، نه موقعیت‌های ناب و بی‌نظیر، بلکه نحوه بازی کردن خود شماست. این که به‌تدریج مهارتتان بیش‌تر می‌شود و می‌توانید با مانورهای زیبا، سرعت بیش‌تر و دقت بالاتر اهداف را پشت سر بگذارید جذاب است. این که از بین ساختمان‌ها پرواز کنید، به‌سوی اهداف زمینی شیرجه بزنید، از جنگنده‌های دشمن فرار کنید و خودشان را هدف قرار دهید، برای مدتی طولانی هیجان‌انگیز باقی خواهد ماند.کنترل‌های بازی هم این مانورها و حرکات دیدنی را به‌خوبی پشتیبانی می‌کند. اگر مبتدی باشید، می‌توانید حالت استاندارد را انتخاب کنید که صرفا برای کنترل راحت هواپیما است. اما اگر رقص جنگنده‌ها در آسمان برایتان مهم باشد، باید به سراغ حالت کنترل پیشرفته بروید. بازی کردن روی این حالت سخت‌تر است، اما اگر بخواهید مانورهای به‌خصوصی انجام دهید، مجبور به گزینش آن هستید.توصیه می‌شود تازه‌واردان به این سری، برای آشنایی با کنترل‌های بازی تمرین‌های بخش آموزشی بازی را پشت سر بگذارند. تنها موردی که به نظر من در کنترل‌های بازی و به‌صورت کلی سری Ace Combat  جالب نیست، قفل‌کردن دوربین روی هواپیمای دشمن است که شاید حتی مقداری سرگیجه‌آور باشد.این اثر شامل بازی چندنفره آنلاین هم می‌شود که ما در نسخه پیش از عرضه رسمی به آن بخش دسترسی نداشتیم. خوشبختانه قسمت داستانی خودش به‌اندازه کافی مفصل و طولانی است که تهیه بازی را برای علاقه‌مندان توجیه کند. تاکید می‌کنم Ace Combat 8: Wings of Theve محصول ایده‌آلی نیست، اما کماکان برای طرفداران این مجموعه یا هواداران صنایع هواپیمایی و جنگنده‌ها، صد درصد توصیه می‌شود. ای‌کاش توسعه‌دهندگان برای نسخه‌های بعدی نحوه روایت داستان را بهبود بخشیده و باتوجه‌به ماهیت نه‌چندان واقع‌گرایانه بازی، سناریوهای گیم‌پلی تازه‌ای فراهم آورند.Ace Combat 8: Wings of TheveAce Combat 8: Wings of Theve به‌عنوان یک بازی اکشن سریع و آرکید، هیجانی که طرفداران انتظار دارند را به ارمغان می‌آورد و آن‌ها را تا انتها راضی نگه می‌دارد، اما قرار نیست بازیکنانی که در طول این سال‌ها با Ace Combat ارتباط برقرار نکرده‌اند را با مکانیک‌های جدید جذب خود کند.نکات مثبت:گرافیک واقع‌گرایانه و تماشایینبردهای هوایی هیجان‌انگیزقطعه‌های موسیقی لذت‌بخشنکات منفی:نبود نوآوری قابل توجه نسبت به نسخه‌های پیشینروایت داستان غیرمنطقی و نامفهومدیالوگ‌های بسیار زیاد8این بازی بر اساس کد ارسالی ناشر (Bandai Namco) و روی PS5 تجربه و بررسی شده استراهنمای بررسی و امتیازدهی گیمفا